συγνώμη

Μια μεγάλη συγνώμη ζητώ από την ίδια την εαυτή μου, που έχω τόσο καιρό να γράψω

Από τη μια είναι που μου άρεσε τόσο πολύ η “Ζέλμπα” μου, που δεν ήθελα να τη χάσω,

κι ίσως πολύ πιο βαρύ.. που τόσο καιρό όλοι κι όλα κι η ίδια εγώ καταπιέζω την εαυτή μου να μη γράφω, τα πιο σημαντικά δηλαδή, αυτά που συμβαίνουνε μέσα μου, αλλά αντίθετα να μιλάω, να ασχολούμαι συνέχεια με οτιδήποτε μοιάζει.. με αυτά που θεωρούνε τάχα σημαντικά οι πολλοί και που θα με κρατήσει σε απόσταση ασφαλείας από τα νοιωσίματά μου

‘Ισως θα καταφέρω κάποια ωραία μέρα να μεγαλώσω και πάνω από αυτή την πολύ κακια μαθημένη συνήθεια.. και να μην το ξανακάνω.
Μεχρι τότε.. μόνο μικρές αποδράσεις όποτε καταφέρνω.

ζέλμπα

ζέλμπα
προφέρεται με παχύ z λέει, και στα μακεδονίτικα σημαίνει την έντονη λαχτάρα,
την πεθυμιά.

αγάπησα πολλά στη ζωή μου, και για τούτο είναι που νοιώθω πλούσια μέσα μου και καθόλου δεν νοιάζομαι για το άλλο το είδος του πλούτου που κυνηγάνε οι πολλοί

αγάπησα και τα ταξίδια και ταξίδεψα όσο μπόρεσα, κι ελπίζω να συνεχίσω να ταξιδεύω και σε αληθινους τόπους κι όχι μόνο στα e-

η μισή μου καρδιά χτυπάει στη Νοτιά στο μικρό νησάκι που το είπανε Μεγίστη από μεγάλη ευγένεια, που σήμερα το ξέρετε με το παρεφθαρμένο Ιταλιάνικο παρατσούκλι του Καστελόριζο, Castello di Roso, γιατί..
άμα μπείτε στο λιμανάκι το γλυκοχάραμα θα καταλάβετε γιατί το είπανε έτσι, κι ας μην είχε ποτές του κανενα σοβαρό κάστρο.
(και τις λέξεις τις αγάπησα πολύ, αυτό είναι φανερό)

η άλλη μισή μου καρδιά χτυπάει πάνω στις μεγάλες λίμνες που τις έχουνε κόψει με κάτι γραμμές στο χάρτη, κυριολεκτικά σαν πίτες
δεν θυμάμαι με ποιο διεθνές χαρτί ντροπής

την πρώτη φορά που επισκέφτηκα εκείνη την ομορφιά στις Πρέσπες,
δεν θυμάμαι ποιος παππούς με καλοσόρισε και μου είπε θλιμένα ότι σε κείνα τα βουνά παραδίπλα, απο τα οποία τον εχώριζε μια αόρατη γραμή.. εκεί ζούσανε συγγενείς του, η μισή του οικογένεια, που δεν του επιτρεπότανε να επισκεφτεί ποτέ.

ούτε θυμάμαι ακριβώς τί μου είπε για τη γλώσσα του,
μόνο πως δεν ήτανε γραπτή, που πάει να πει δεν την είχε δει ποτέ γραμμένη
και που απαγορευότανε να τηνε μάθει στα εγγόνια του.

είκοσι χρόνια και βάλε, δεν είναι λίγα και δεν με βοηθάει η μνήμη
θυμάμαι αόριστα ένα κουρασμένο πρόσωπο που φωτίστηκε μόνο μια στιγμή σαν είπε
είμαστε Μακεδόνες.

δεν ήξερα τίποτε τότε απο πολιτικές ούτε απο δικαιώματα ούτε απο Ευρώπες..
Μόνο μου φαινότανε πολύ άδικο και πολυ άπρεπο εκείνο το “τριεθνές” φανταστικό σημείο να προσβάλει τόσο την ειρήνη της μεγάλης λίμνης.

στο νεανικό μυαλό μου θα φαινότανε τόσο πολύ πιο όμορφο αν το λέγανε Διεθνές,
αν το ένιωθε δικό της και το στήριζε και μοιραζότανε την ειρήνη του όλη η οικουμένη ..

αργότερα είδα κείνες τις σχεδόν-βουβές ταινίες για το μακεδονίτικο γάμο που επέμενα να επιβιώνει από τις δυο μεριές της αυθάδικης φανταστικής γραμμής που έκοβε τις ζωές των ανθρώπων στα δυο..

κι ητανε πολύ πρόσφατα που έμαθα παραπάνω από το διαδίκτυο.. για την ιστορία που πάντα παραχαράζεται.. για τα δικαιώματα που πάντα καταπατιούνται..
αρχισα να καταλαβαίνω πολύ περισσότερα.. αλλά ακομα δεν ήτανε δικό μου θέμα, ευτυχώς εγώ κρατάω απο το Αιγαίο.. κι είναι άλλες ιστορίες πόνου απο κει που αντηχούνε μέσα στα κόκκαλά μου.

μόνο σήμερα βρήκα αυτή τη λέξη τη
ζέλμπα
και δεν μπορώ πια να σωπαίνω.

και ξερω ότι όλοι οι πόνοι όλων των ανθρώπων είναι δικοί μας
είναι στη φύση μου να το ξέρω σα γυναίκα που έζησε αρκετά σε τούτα τα μέρη του πλανήτη

νοιώθω τη
ζέλμπα
απελπισμένα έντονη για πολλά πράγματα μέσα μου
και νοιώθω ακόμα να τη χρωστάω σε κείνο τον παππού και στις λίμνες του και στα βουνά του και στην οικογένειά του και στα δισέγγονά του που μπορεί και να μην ξέρουνε τίποτα από κείνον..
και στο νησάκι που μεθαύριο θα γίνει ατραξιόν και που πολύ θα ήθελα να το δω κι εγώ μια μέρα ζωντανό γεμότο κόσμο, κι ας χανότανε ο ήλιος..
(όπως θα γίνει μεθαύριο)

ευχαριστώ πολύ τον Θανάση Τριαρίδη που μου έμαθε τη ζέλμπα
www.triaridis.gr/keimena/keimD046.htm
www.triaridis.gr

το Ουράνιο Τόξο, που υπάρχει

κι ελπίζω να έρθουνε εδώ σύντομα κι άλλες σχετικές αναφορές

αμάχες

.. αυτή η ‘Ανοιξη όμως δείχνει κάθε διάθεση νά ‘ναι πολύ μαχητική.

Τι ψελίζεις για κούραση του κορμιού και για ημερομηνίες λήξης,
εδώ η αγάπη σε κοπανάει για να σε κάνει δυνατή κι απαλή,
την πιο φίνα αλευρόσκονη για να ταξιδέψεις εύκολα παντού.

Σήκω κάλεσε πολλούς συν-λογικούς συν-αγερμούς,
γυάλισε την πανοπλία και συνήθισε το φιλικό της βάρος.

οι ειδήσεις περιληπτικά..

από όσα λέει το χαζοκούτι..
αυτή την εποχή δεν έχουνε ένα μεγάλο θέμα να πουλάνε, ούτε να κρύβουνε πίσω του κανένα μεγαλύτερο,

Tο βαλκάνιο πρώην ηγέτη τονε φάγανε λάχανο.. και τώρα αλλάζουνε μπαλάκι ποιος να κουκουλώσει τί. Κάτι είπανε στην αρχή, ότι έχει ξαναγίνει παρόμοια ανθρωποθυσία στοι διεθνές δικαστήριο, μα μετά το ξεχάσανε όλοι διά μιας. Κάτι είπανε ότι του είχανε δώσει αντίθετα φαρμάκια για να φανει ότι τονε πρόδωσε η καρδιά.. μετά το θάβουνε κι αυτό σε τάχαμου “κάτι παλιές εξετάσεις”, άσχετες πες, μετά ο ίδιος δεν έπαιρνε τα φαρμάκια του για διαμαρτυρία (δεν επιμένουνε και πολυ σ’ αυτό).. και τελικά η καρδιά φταίει, αυτός ο άτιμος ο κυκλοφορητής του ..

Τώρα πάνε να φάνε και τη σχολή σου.. δηλαδή όλα τα άσυλα, αλλά από κάπου πρέπει να ξεκινήσουνε, σωστά ?
Και ξαφνικά κανένας νομικός, κανένας πανεπιστημιακός και καμιά φοιτητική οργάνωση δεν θυμάται ότι οι νόμοι έχουνε μια χαρά δικλείδες ασφαλείας, ότι και οι φοιτητικές οργανώσεις και η πρυτανεία μπορούνε να καλέσουνε την “τάξη” να προστατέψει το άσυλο όπως οφείλει από κάθε παρείσακτο κι από κάθε άνομο που τη χαλάει ουσιαστικά..
κι απο την άλλη οι στρατιώτες της “δικαιοσύνης”, αλλά κι οι άλλοι οι δημοσιογραφίζοντες, ξέρουνε ότι το βράδυ κρύβονται πρεζόνια στις πρασινάδες, ξέρουνε να φωτογραφίζουνε καθημερινά τα σκουπίδια που αφήνουνε πίσω τους, - ξέρουνε βέβαια ότι αυτό γίνεται πάντα σε όλες τις πρασινάδες κάθε πολιτείας. Αλλά τώρα ξαφνικά έχει αποκτήσει μια άλλη σημασία.. κι ούτε οι πανεπιστημιακές ομάδες δεν θέλουνε να καθαρίσουνε το χώρο τους να τον έχουνε ασφαλισμένο, κι όλοι σχεδόν οι ΜΜΕ-ανθρωπάριοι ξαφνικά να το ερμηνεύουνε αυτό σαν τρομερή ανάγκη κατάλυσης του άσυλου. Και ξέρουνε να το θυμιζουνε αυτό στους άσχετους και στους αληθινά αθώους κάθε δίωρο.. τουλάχιστο, με μερικά εντονότερα αφιερώματα στη μεγάλη προβολή των 8μμ. - και μη αναφέροντας πουτέ ούτε πότε ούτε ΠΟΥ τις πήρανε αυτές τις φωτογραφίες που ταϊζουνε (και μεσα στη σχολή βεβαια δεν εχει πουθενά πρασινάδες.. κι απεξω ειναι λιγοστες, και καθόλου δεν μοιάζουνε με τα πάρκα και τα γκαζόν που δείχνουνε οι ασαφεστατες νυχτερινες τους λήψεις.)

Και την ανακρίτρια προς το παρόν δεν τολμάει κανένας να την αγγίξει πουθενά.. ποιος ξερει τί κρατάει.. κι όλοι τις ανάσες μέσα.. ‘Οταν τους βόλευε την κάνανε δυνατή.. τώρα να δούμε πόσο θα αντέξει, αφου πια να της σταθεί κανένας δεν θα τολμήσει..
Εξαρτάται όπως πάντα.. τί ισορροπίες δυνάμεων μπορεί να κρατήσει. Ασε τους λιγο καιρό ακόμα να μαγειρέψουνε τις σουπίτσες τους.
Μόνο πες της να βάλει μπόλικο σαφράνι, να μην το λυπηθεί - αλλά να ξέρει τη συνταγή πώς να τη δέσει καλά τη “σως”, να συμβουλευτεί παλιές Σμυρνιές πες της, εκείνες μόνο ξέρουνε καλύτερα.

‘Επειτα “αποκαλύπτουνε” παράνομα κυκλώματα εμπορίας βρεφών,
Αλλά κανενας δεν εχει ακούσει ποτέ ποιος τους ανοίγει όλες τις πόρτες για όλα τα παζάρια, το ίδιο το κράτος που αρνείται πιστοποιητικά γεννήσεων στα παιδια των αλλοδαπών γυναικών !!!
Μάλιστα, άμα μπορούσες να έχεις.. τουλάχιστο εκείνο το νόμιμο κολοχαρτάκι που λέει ότι γέννησες το παιδί σου, πόσο εύκολο θα ήτανε μετά να στο κλέψουνε και να μην το έχει δει ούτε ακούσει ποτέ κανείς, ε, μου λες;

Μετά τολμάνε και διαφημίζουνε ότι κάνανε μελέτες λεει στους δρόμους, κι ότι οι αφελεις ιθαγενείς εμπιστεύονται το κράτος και την δικαιοσύνη ..

Μια μερα χαζοκούτι και πάλι μου γύρισε το στομάχι. Γυρνάω πάλι στα βουνά και στο ηλεκτρονικά διασυνδεδεμένο κελί μου.

.

σ’ είδα

στον ύπνο μου χθες βράδυ

Τί ομορφιά ψυχή μου φέρνεις πάντα..

ΚΑΛΗ ΑΝΟΙΞΗ

Σήμερα Είναι Ανοιξη

Επιτέλους.

Κι είναι σίγουρο, ένα σωρό σημάδια τριγύρω,

.. χτες βρήκα και δικά σου σημάδια,
λιγάκι περασμένα, αλλά τα χρειαζόμουνα.

Πρόσεχε ψυχή μου, αυτή η δουλειά σε υποτιμάει.. είσαι αναλώσιμη εκεί μέσα και καμιά προσπάθεια να το κρύψουν. Πρέπει να προχωράς στην καριέρα σου, να δουλεύεις για ένα καλύτερο αύριο και για σένα.

.. δεν μπορώ να πω άλλα.. ακόμα

Καλημέρα bloggers και lurers !

Το πρώτο μου ηλεκτρονικό σημειωματάριο..
για να σημειώνω .. οτιδήποτε σκέφτομαι και δεν θέλω να ξεχάσουμε..

Κάθε καλοπροαίρετο σχόλιο δεκτό.

(κι ελπίζω να δεχτει και να εμφανίζει σωστα τα ελληνικά.. τα έχω δηλώσει ως βασική γλώσσα που θα γράφω..)

Καλή ΑΝΟΙΞΗ κόσμε !!!

. . .

. .

.